|
Księga przychodów i rozchodów jest formą opodatkowania na zasadach ogólnych lub podatkiem liniowym. Forma ta polega na tym, że podatek płacimy od faktycznie uzyskanego dochodu. Ponadto KPiR prowadzą również spółki cywilne, jawne oraz partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, o ile nie są zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych, (gdyż przekroczyły limit 800,000 euro). Spółki prowadzą jedną księgę dla wspólników.
Obowiązek prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów dotyczy osób wykonujących działalność gospodarczą, oraz osób, wykonujących działalność na podstawie umów agencyjnych i umów na warunkach zlecenia, zawartych na podstawie odrębnych przepisów, prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, jeżeli osoby te zgłosiły zamiar prowadzenia tych ksiąg, duchownych, którzy zrzekli się opłacania zryczałtowanego podatku dochodowego.
Obowiązek prowadzenia księgi (sposób uproszczony), dotyczy również rolników, którzy prowadzą gospodarstwo rolne bez zatrudniania w nim pracowników, członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych oraz pracowników rolnych. Chodzi tu o rolników wykonujących działalność gospodarczą, osobiście jak również z udziałem członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, jeżeli łączny przychód z tej działalności gospodarczej nie przekracza 10tys zł w danym roku podatkowym. Rolnik, który prowadzi działalność gospodarczą, nie spełnia powyższych warunków, zobowiązany jest do prowadzenia księgi na ogólnych zasadach.
Zwolnione z obowiązku prowadzenia księgi są osoby, które:
- opłacają podatek dochodowy w formach zryczałtowanych, czyli w formie karty podatkowej i ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
- wykonują wyłącznie usługi przewozu osób i towarów taborem konnym,
- wykonują zawód adwokata w zespole adwokackim,
- dokonują sprzedaży środków trwałych po likwidacji działalności,
- prowadzą księgi rachunkowe
Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów mają do wyboru dwa sposoby rejestracji kosztów:
- zgodną z zasadą kasową, (art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych),
- zgodną z zasadą memoriałową, (art. 22 ust. 5 ustawy, a dopuszczoną dla tej grupy podatników na mocy art. 22 ust. 6 ustawy.)
Podatnicy prowadzący księgę przychodów i rozchodów zaliczają wydatki do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia (zasada kasowa). Będzie to data obciążenia ich fakturą notą czy rachunkiem, data faktycznego dokonania wydatku w pozostałych przypadkach.
Zasada zezwala na regulowanie podstawy opodatkowania w danym okresie poprzez dokonanie dodatkowych zakupów.
W tej metodzie towary i materiały, które objęto spisem z natury są wycofywane z kosztów uzyskania przychodu w rocznym spisie z natury. Oznacza to, że wydatki na towar zakupiony w ciągu roku zaliczane są do kosztów uzyskania przychodu z chwilą poniesienia wydatku, jeżeli jednak 31 grudnia towary te nadal będą na stanie magazynowym, to o ich wartość zostanie pomniejszony koszt uzyskania przychodu danego roku, o ile w między czasie towary nie zostaną sprzedane.
Zasada memoriałowa, stanowi że wydatki należy zaliczać do kosztów uzyskania przychodu na dzień ich poniesienia bez względu na to, jakiego roku przychodów wydatki te dotyczą. Należy podzielić koszty uzyskania przychodu na dwie grupy o koszty bezpośrednie, związane z konkretnymi przychodami oraz koszty pośrednie, związane ogólnie z przychodami podatnika. Koszty bezpośrednie należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w roku uzyskania przychodu. Koszty pośrednie zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w roku ich poniesienia.
Literatura: Bankier.pl
 |
BiznesStart 
Zapisz się do RRS feed tego komentarza
= Ogłoszenie z ilustracją
